Connect with us

GÜBRELEME

Tarımsal Üretimde Organik Gübreler ve Ahır Gübrelerinin Uygulanması

Published

on

Tarımsal Üretimde Organik Gübreler ve Ahır Gübrelerinin Uygulanması

Organik gübreler, tarımsal üretimde yetiştirilen bitkilerin, bitki besin maddesi ihtiyaçlarını sağlamak amacıyla kullanılır. Bu gübreler çeşitli tarımsal faaliyetler sonucu oluşan organik kökenli tarımsal atıklarla, doğal kökenli organik maddelerin büyük ölçüde değişikliğe uğratılmadan elde edilmeyesiyle ortaya çıkan materyalleri kapsar. Organik gübreler bitki besin maddelerini bünyelerinde organik bileşikler halinde bulundururlar ve en önemli özellikleri yüksek organik madde içermeleridir.

Toprağa besin maddesi sağlamaları yanında, organik madde içeriğini arttırarak, toprağın fiziksel özelliklerini düzeltirler. Ayrıca su tutma kapasitesini, havalanmasını, su tutmasını ve su geçirgenliği arttırarak bitkiler için daha uygun bir gelişme ortamı sağlarlar. Organik madde içeriği yüksek olan topraklarda, rüzgar ve su erozyonu azalır, verimlilik artar. Organik gübrelerle başta azot olmak üzere, fosfor, potasyum, kalsiyum, bakır, çinko, mangan, demir, bor ve molibden gibi besin elementleri toprağa kazandırılır. Organik gübreler bünyesinde makro ve mikro besin elementi içerikleri ile toprakta depo görevi görerek, mikroorganizma faaliyetlerini arttırırlar.

Kültür topraklarının verimliklerinin sürdürülebilirlikleri yönünden, organik gübreler tarımsal üretimde çok büyük bir öneme sahiptir ve bu özelliklerinden dolayı bu gübrelere toprak özelliklerini düzelten gübreler de denir. Organik gübre çeşitleri arasında hayvan gübreleri, kompost, turba toprağı(torf), yeşil gübreler, hümik asitler sayılabilir
KOMPOST

Kompostlar su tutma kapasitesi yüksek, hacim ağırlığı düşük, bitki besin elementleri içeren ve organik madde düzeyi yüksek materyallerdir. Kompostun elde edilme işlemine kompostlama denir. Bitkisel ve hayvansal kaynaklı, kısmen parçalanmış, tarımsal, endüstriyel ve şehir atıkları kompost olabilir. Kompostlanan materyal orijinal yapısını kaybederek, farklı bir yapıya kavuşur. Tarımsal işletmelerde bol miktarda ortaya çıkan veya işletmelerde yeterince bulunmadığı durumlarda işletme dışından temin edilebilen her türlü organik artığın fermantasyonuyla elde edilen bir gübre çeşidi olan kompost, bu yönüyle çok ucuza mal olur.

Kompost yapımında kullanılan organik artıkların içerisine, çeşitli kimyasal maddelerle, besin elementleri de katılabilir. Elde edilen materyale olgunlaşması esnasında başta amonyak ve süperfosfat gibi gübreler ile kireç katılarak gübre değerinin artması sağlanır. Kompostlar humus niteliğindedir ve tarımsal işletmelerde bulunan çöpler, hayvansal artıklar, ahır artıkları, sap, saman gibi harman artıkları, mutfak artıkları ve organik yapılı bazı fabrikasyon artıklarının çeşitli işlemlerden sonra mikrobiyal ayrışma sonucu mineralize olmalarından elde edilirler.

Kompostlama esnasında mikroorganizma faaliyetleri için nem ve yeterince oksijen olmalıdır. Kompost yapımı için kullanılacak materyallerin iyice karışmaları sağlandıktan sonra, tabanı iyice sıkıştırılmış veya bu işlem için tabanı betonlanarak özel olarak hazırlanmış, rüzgar almayan bir yere, yüksekliği 1.5 metreyi geçmeyecek bir şekilde yığın yapılır. Yığın yapılmadan önce tabana tutma kabiliyeti yüksek olan sap, saman veya tarla toprağından 5-10 cm’lik bir katman serilirse, sızma ile meydana gelebilecek sıvı kaybı önlenmiş olur.

Kompostlamada iyi bir ayrışma için havalanma, nem, ısı ve besin maddeleri uygun olmalıdır. Mısır sapları gibi büyük parçaların işlem öncesi küçük parçalara ayrılması gereklidir. Buna ilaveten kompostlamanın iyi bir şekilde yapılabilmesi için yığın 150 cm’den yüksek olmamalıdır ve yığının nemi % 50-70 arasında olmalıdır. Çünkü kuru ortamda kompost işlemi yavaşlar.

Kompost yapılması istenen materyal yere serilen katmanın üzerine gelecek şekilde, 25-30 cm kalınlığında bir tabaka halinde serilerek üzerine sönmüş kireç ve toprak serpilir. Sonra bu işlemler 1-1.5 metrelik yığın oluşuncaya kadar devam eder. En üst kısmı ve etrafı 10 cm kalınlıktaki bir toprak tabakasıyla örtülür. Yığın hazırlanırken kompostlanacak materyalin ıslatılması unutulmamalıdır. Ayrışmanın tamamlanması için gerekli süre 6-24 ay arasında değişir. Kompost olarak çöpler, evsel ve endüstriyel atıklar, park, bahçe ve pazar yeri atıkları, tarımsal faaliyet sonucu ortaya çıkan atıklar, arıtma çamurları gibi materyaller kullanılır.

Kompostlama metodunda parçalanma, havalı ve havasız koşullarda olmak üzere iki safhada olur. Havalı koşullarda mikroorganizma faaliyeti ile birlikte oksitlenme olur ve enerji açığa çıkar, bileşikler parçalanır. Havasız koşullarda ise parçalanma kötü koku oluşumuna neden olur. Yığındaki sıcaklı etkisiyle zararlı mikroorganizmalar ölür. Böylece atıklar sağlık yönünden zararsız hale gelir. Kompostlama işleminin bittiği, yığın ısısının azalmasıyla anlaşılır.

Kompost, bağlar, bahçeler, yeşil alanlar gibi tarımsal faaliyet alanlarının tamamında organik madde ve bitki besin maddesi kaynağı olarak kullanılır. Ahır gübrelerinin kullanım şekillerine benzerlik göstermekle beraber, ağır killi topraklar için kaba yapılı taze kompostlar önerilirken, hafif kumlu topraklar için ise ince olgun kompost önerilir. Kompostlama sonucu elde edilen materyalin doğal ahır gübresi kadar kaliteli olmadığı unutulmamalıdır. Ancak topraklara organik madde sağlaması yanında fazla olmasa da içerdiği besin maddeleri nedeni ile her geçen gün daha yaygın kullanım alanı bulmaktadır.
KOMPOST

Kompostlar su tutma kapasitesi yüksek, hacim ağırlığı düşük, bitki besin elementleri içeren ve organik madde düzeyi yüksek materyallerdir. Kompostun elde edilme işlemine kompostlama denir. Bitkisel ve hayvansal kaynaklı, kısmen parçalanmış, tarımsal, endüstriyel ve şehir atıkları kompost olabilir. Kompostlanan materyal orijinal yapısını kaybederek, farklı bir yapıya kavuşur. Tarımsal işletmelerde bol miktarda ortaya çıkan veya işletmelerde yeterince bulunmadığı durumlarda işletme dışından temin edilebilen her türlü organik artığın fermantasyonuyla elde edilen bir gübre çeşidi olan kompost, bu yönüyle çok ucuza mal olur.

Kompost yapımında kullanılan organik artıkların içerisine, çeşitli kimyasal maddelerle, besin elementleri de katılabilir. Elde edilen materyale olgunlaşması esnasında başta amonyak ve süperfosfat gibi gübreler ile kireç katılarak gübre değerinin artması sağlanır. Kompostlar humus niteliğindedir ve tarımsal işletmelerde bulunan çöpler, hayvansal artıklar, ahır artıkları, sap, saman gibi harman artıkları, mutfak artıkları ve organik yapılı bazı fabrikasyon artıklarının çeşitli işlemlerden sonra mikrobiyal ayrışma sonucu mineralize olmalarından elde edilirler.

Kompostlama esnasında mikroorganizma faaliyetleri için nem ve yeterince oksijen olmalıdır. Kompost yapımı için kullanılacak materyallerin iyice karışmaları sağlandıktan sonra, tabanı iyice sıkıştırılmış veya bu işlem için tabanı betonlanarak özel olarak hazırlanmış, rüzgar almayan bir yere, yüksekliği 1.5 metreyi geçmeyecek bir şekilde yığın yapılır. Yığın yapılmadan önce tabana tutma kabiliyeti yüksek olan sap, saman veya tarla toprağından 5-10 cm’lik bir katman serilirse, sızma ile meydana gelebilecek sıvı kaybı önlenmiş olur.

Kompostlamada iyi bir ayrışma için havalanma, nem, ısı ve besin maddeleri uygun olmalıdır. Mısır sapları gibi büyük parçaların işlem öncesi küçük parçalara ayrılması gereklidir. Buna ilaveten kompostlamanın iyi bir şekilde yapılabilmesi için yığın 150 cm’den yüksek olmamalıdır ve yığının nemi % 50-70 arasında olmalıdır. Çünkü kuru ortamda kompost işlemi yavaşlar.

Kompost yapılması istenen materyal yere serilen katmanın üzerine gelecek şekilde, 25-30 cm kalınlığında bir tabaka halinde serilerek üzerine sönmüş kireç ve toprak serpilir. Sonra bu işlemler 1-1.5 metrelik yığın oluşuncaya kadar devam eder. En üst kısmı ve etrafı 10 cm kalınlıktaki bir toprak tabakasıyla örtülür. Yığın hazırlanırken kompostlanacak materyalin ıslatılması unutulmamalıdır. Ayrışmanın tamamlanması için gerekli süre 6-24 ay arasında değişir. Kompost olarak çöpler, evsel ve endüstriyel atıklar, park, bahçe ve pazar yeri atıkları, tarımsal faaliyet sonucu ortaya çıkan atıklar, arıtma çamurları gibi materyaller kullanılır.

Kompostlama metodunda parçalanma, havalı ve havasız koşullarda olmak üzere iki safhada olur. Havalı koşullarda mikroorganizma faaliyeti ile birlikte oksitlenme olur ve enerji açığa çıkar, bileşikler parçalanır. Havasız koşullarda ise parçalanma kötü koku oluşumuna neden olur. Yığındaki sıcaklı etkisiyle zararlı mikroorganizmalar ölür. Böylece atıklar sağlık yönünden zararsız hale gelir. Kompostlama işleminin bittiği, yığın ısısının azalmasıyla anlaşılır.

Kompost, bağlar, bahçeler, yeşil alanlar gibi tarımsal faaliyet alanlarının tamamında organik madde ve bitki besin maddesi kaynağı olarak kullanılır. Ahır gübrelerinin kullanım şekillerine benzerlik göstermekle beraber, ağır killi topraklar için kaba yapılı taze kompostlar önerilirken, hafif kumlu topraklar için ise ince olgun kompost önerilir. Kompostlama sonucu elde edilen materyalin doğal ahır gübresi kadar kaliteli olmadığı unutulmamalıdır. Ancak topraklara organik madde sağlaması yanında fazla olmasa da içerdiği besin maddeleri nedeni ile her geçen gün daha yaygın kullanım alanı bulmaktadır.
AHIR GÜBRELERİNİN UYGULANMASI

Çiftlik gübreleri tüm bitkiler ve topraklar için rahatlıkla kullanılabilir. Toprağa verilme zamanıyla, verilme şekli ve miktarını toprak özellikleri, bitki çeşidi, iklim, kullanılan kimyasal gübre çeşidi ve miktarı belirler. Toprağa uygulanacak ahır gübresinden yüksek oranda yarar sağlanabilmesi için gübrenin toprağa verileceği en uygun zaman bahar veya sonbahardır. Fazla yağış alan bölgelerdeki hafif bünyeli topraklarda ilkbaharda verilmelidir. Az yağış alan bölgelerde, ağır bünyeli topraklara ise sonbaharda verilmesi yararlıdır.

Gübre tarlaya serpildikten sonra en kısa zamanda pullukla veya diğer ekipmanlarla toprak altına gömülmelidir. Tarla yüzeyine serpilerek günlerce kapatılmadan bekletilen ahır gübresinden büyük miktarlarda besin maddesi kayıpları söz konusu olur. Bekletmenin zorunlu olduğu durumlardaysa, yığınlar halinde bekletmek serili olarak bekletmekten daha az zararlıdır.

Toprağa uygulanacak gübre miktarı yapılacak toprak analizlerine göre belirlenmelidir
URBA TOPRAĞI (TORF)

Turba, bol organik atık içeren topraklara denir. Bataklık kıyıları, kurutulmuş göl ve kıyılarda yıllarca biriken organik artıklar toprakla karışarak organik madde oranı yüksek bir karışım oluşturur. Turba toprağı organik maddece zengindir ve herhangi bir zehirli atık ya da mikroorganizma içermez. Kokusuzdur. Bu nedenlerden dolayı rahatlıkla tarımda kullanılabilirler.

Funda toprağı ise yetiştirilecek bitkinin özel istekleri göz önüne alınarak, organik gübre, toprak, kum ve perlit gibi seyrelticilerle karıştırılarak hazırlanan yetiştirme ortamlarına denir. Yetiştirme ortamı hazırlanırken bitki besinlerince de zenginleştirme yapılabilir.
YEŞİL GÜBRELER

Toprağa organik madde sağlamanın bir şeklide yeşil gübrelemedir. Gelişmelerinin belirli bir dönemini tamamlayan, yeşil aksamı bol olan baklagil, buğdaygil gibi bitkilerin ya yetiştiği ortamda ya da bir başka ortamda yetiştirildikten sonra sürülerek toprak altına karıştırılmasına yeşil gübreleme denir. Yeşil gübreleme amaçlı kullanılan bitkilere ise yeşil gübre bitkileri denir. Yeşil gübre bitkisi baklagillerden seçilirse toprağa organik madde yanında, atmosferden fikse edilen azotta katılmış olur. Yeşil gübreleme, bu bitkilerin yetişmeleri, toprakta ayrışmaları ve sonraki bitkinin yetişmesi için yeterli miktarda su bulunduğu koşullarda etkilidir. Kuru tarımın uygulandığı kurak ve yarı kurak tarım bölgelerinde, yeşil gübre uygulamalarından beklenen fayda sağlanamaz.

Yeşil gübrelemeyle toprakta organik madde ve özellikle baklagil bitkisi yetiştirildiğinde azot birikimi, topraktan potasyum, kalsiyum ve magnezyum gibi katyonların yıkanmasının azaltılması, toprağa yağış sularının girişine uygun bir yapı kazandırarak yağışların bitkisel üretimdeki yararlılığının arttırılması, toprakların yüzeylerinin örtülü olması nedeniyle toprakların su ve rüzgar erozyonuna karşı dayanıklılık kazanması, biyolojik aktivitenin artması, toprağın daha gevşek bir yapı kazanması dışında yabancı ot, hastalık ve zararlılarla olan mücadelede kolaylık sağlanır.

Yeşil gübrelemede çoğunlukla baklagil ve bazende baklagil olmayan bitkiler kullanılır. Yeşil gübrelemede kullanılan bazı bitkiler; yonca, fiğ, börülce, soya, bezelye, kırmızı tırfıl, çavdar, yulaf, üçgül, acı bakla ve yem baklası olarak sayılabilir.

Yeşil gübrenin etkisi sadece o yıl için değildir, birkaç yıl devam eder. Ancak bu etki iklim ve toprak koşullarına göre değişir. Nemli ve serin iklimlerde, sıcak ve kurak iklimlere göre daha uzun sürer. Kumlu topraklarda ise killi topraklara göre daha kısa süre etkili olur.

Baklagil yeşil gübre bitkileri havanın serbest azotunu bünyelerine alarak, toprağa azot kazandırmış olurlar. Bu şekilde azotu bağlayan bitki toprağa karıştırıldığında, bitki için gerekli olan azot sağlanmış olur.

YEŞİL GÜBRE BİTKİLERİNİN TOPRAĞA KARIŞTIRILMA ZAMANLARI

Etkili bir gübreleme için yeşil bitki gübresinin toprağa karıştırılma zamanının çok iyi seçilmesi gerekir. Bitkinin toprağa karıştırılma zamanına birçok faktör etki eder. Bunlar; yeşil gübre bitkisinin gelişim derecesi, hava şartları, toprak özellikleri ve yeşil gübre bitkisinden sonra tarlaya ekilecek kültür bitkisinin özellikleridir. Bu faktörler yeşil gübre bitkisinin toprağa karıştırılma zamanını etkilemekle beraber, genel olarak en uygun zamanın azot ve organik maddenin bitki bünyesinde daha dengeli olduğu çiçeklenme dönemi olduğunu söyleyebiliriz. Ancak burada dikkat edilmesi gereken en önemli konu, yeşil gübre bitkisinin toprağa karıştırılmasıyla etkilenecek olan kültür bitkisi ekildiğinde, toprağa karıştırılan yeşil gübre bitkisinin minerelizasyonunun tamamlanmış olmasıdır.
HÜMİK ASİTLER

Hümik asitler, organik maddenin parçalanması sonucu oluşan son ürünlerdir. Toprakta organik madde sağlama bakımından uygun materyallerden birisidir.

Hümik asitlerin başlıca yararları ise şöyle sıralanabilir:

– Toprağın su tutma kapasitesini arttırır ve böylece bitkiler susuzluğa daha dayanıklı olurlar.

– Toprağın havalanmasının arttırarak daha iyi bir kök ve bitki gelişimi sağlar.

– Toprakta metallerle bileşikler oluşturur ve bitkiye daha iyi bir beslenme ortamı sağlar.

– Toprakta mikroorganizma faaliyeti için uygun ortam oluşturur.

– Verimi düşük killi toprak zerreleri arasına girerek, daha uygun ve verimli bir gelişme ortamı sağlar.

Başlıca hümik bileşikler; hümik asit, fülvik asit ve fülvinlerdir. Bunlar sadece toprakta değil, nehirlerde, göllerde, okyanuslarda ve onların sedimentlerinde oluşur. Ayrıca linyit, leonardit, kömür ve diğer jeolojik kalıntılarda ortaya çıkar. Bu kalıntılar ticari olarak üretilen ve toprağın iyileştirilmesinde kullanılan humatların kaynağını oluşturur. Toprağın verimliğine olan olumlu etkileri nedeniyle hümik maddeler büyük oranda toprak ıslahında toprak düzenleyici veya organik gübre olarak kullanılır. Katı ve sıvı formda çeşitli hümik asit materyalleri piyasada bulunmaktadır.
ARITMA ÇAMURLARI

Arıtma tesislerinde, şehir kanalizasyon sularının çeşitli arıtma yöntemleriyle yapılan arıtma işlemleri sonucu elde edilen materyallere arıtma çamuru denilir. Bu materyaller tarım alanlarında kontrollü olarak kullanılabilirler. Organik madde ve bazı elementler açısından zengin bir materyal olmakla birlikte, çeşitli toksik elementleri de bünyelerinde bulundururlar. Toprak yapısının düzeltilmesinde ve bir takım bitki besin elementlerinin sağlanmasında yardımcı bir kaynak olarak önem taşımakla beraber, gıdalara, yüzey veya taban sularına karışma ihtimali olduğundan toksik element içerikleri bakımından bazı endişelerde taşır. Bu materyallerin tarım topraklarına uygulanması, Çevre Bakanlığı tarafından yayınlanan Toprak Kirliliği’nin Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda yapılmalıdır

Bir önceki yazımız olan Toprağın Dostlarına&Toprak Solucanları başlıklı makalemizde Dostlarına&Toprak ve Toprağın hakkında bilgiler verilmektedir.

GÜBRELEME

CANLI ORGANİK GÜBRE BİR BÜTÜNDÜR

Published

on

CANLI ORGANİK GÜBRE BİR BÜTÜNDÜR



Geçtiğimiz günlerde Canlı Organik Gübrenin başarısını medya önünde paylaşmıştık. Ancak bugün bazı gübre dağıtıcısı arkadaşlar kendi ürünlerinin canlı organik gübre katkılı olduğu yolunda açıklamalarda bulunmaktadırlar. Üreticilerimizin konuyu biliyor olmaları gerğini düşünerek canlı gübrenin sırlarını açıklıyorum.



Bir bütünü yaratmak için parçalardan bir tanesi eksik olamaz. Bir motorun çalışması için buji eksikse motor çalışmaz. Bir ev yaparken duvarlardan birisi olmazsa ev olmaz. Bir öğrenciye bir dersi öğretmeseniz öğrenme tam olmaz. Bitkilerin beslenmesi de böyledir. Bitkiye vereceğiniz gübre bitkinin ihtiyaçlarını tamamıyla karşılamalıdır.



Ancak bugüne kadar tarımsal anlamda bakış hep eksik bakış olmuştur. Hatta öyle ki yalnızca bitkinin ihtiyaçlarından bir tanesi, ya da birkaç tanesi bir arada karşılanmaya çalışıldığı için tarımda başarıya ulaşılamamıştır. Yalnızca bununla da kalınmamış bitkilerin ortak yaşadığı faydalı bakteriler, mikoriza mantarları ve solucan benzeri diğer organizmalar katledilmiştir. Ben canlı organik gübreyi oluştururken olaya bir bütün olarak baktım. Bitkiler, faydalı bakteriler ve mikoriza mantarlarını birlikte düşünüp üretici için karmaşa yaratmayacak tek bir çözüm ürettim.



Canlı organik gübre topraktaki ortak yaşamın sürekliliğini düşünen bir bütündür.



Canlı organik gübrenin birinci parçası bitkinin ihtiyacı olan iz elementleri sağlamakta kullandığım yarasa gübresidir. Ancak yarasa gübresi içerisinde bulunan iz elementlerin bazıları bitki tarafından alınabilir formda olmadığı için hümik-fluvik asit ekleme gereği vardır.



Canlı organik gübrenin olmazsa olmazlarından birirsi kök hücreleridir. Kök hücreleri toprağa indiğinde onların canlı kalabilmeleri için besinlerinin de eklenilmesi gerekliydi. Canlı gübre içerisine kök hücresiyle birlikte besinini de ekledim.



Topraklarımız oganik yönüyle zayıf olduğu için faydalı bakterilerin yoğun olarak bulunma olasılığı oldukça düşüktür. Bu nedenle üçüncü olarak faydalı bakterilerin ve onların gereksinimi olan besin maddelerinin de eklenmesi gerekirdi, bakteri besini ekledim.



Bitkilerin metabolizma faaliyetlerinin sürdürülebilmesi için enzim ve azot ihtiyacı vardı, azot ihtiyacının karşılanmasında sürekliliği sağlamak için protein ekledim.



Butün bunların birbirleriyle uyumlu olarak çalışması için ortamın uygun hale getirilmesi gerekirdi, bunu da sağlamak için bitkisel menşeyli doğal organik pH düşürücü ekledim.



Hepsi bir arada bir bütün oluşturdu, burada yarasa gübresi bütünün yalnızca bir parçasıdır. Yalnız başına yarasa gübresin bu inevasyonu kapsıyor olduğunu söylemek bir abeste iştigaldir. Ancak şunu da belirtmeliyim ki yarasa gübresi de tek başına eksiktir, leonardit, ya da tek başına bakteri kullanılması da eksiktir. Yukarıdaki saydıklarımın hiç birisi Canlı organik gübreyi kapsayamaz. Verimlilikleri karşılaştırdığınızda zaten sonuç ortadadır.



Bütün olan Canlı Organik Gübredir ve bu bir buluştur. Bu buluşun arkasında emek vardır.



Bence ortada insanlığın geleceği için uygulanıp sonuçları görülmüş bir çalışma vardır. Aklı yetmeyen kullanmaz…

 

Bir önceki yazımız olan Deniz hayvanlarının hepsi birer hazinedir doğal tarım uygulamalarında başlıklı makalemizde birer, deniz ve Doğal hakkında bilgiler verilmektedir.

Continue Reading

GÜBRELEME

Deniz hayvanlarının hepsi birer hazinedir doğal tarım uygulamalarında

Published

on

Deniz hayvanlarının hepsi birer hazinedir doğal tarım uygulamalarında

Yengeç ve Karides gübreleri…


Verdiğim gübre tarifleri, ‘mucize’ ürünler değildir. Ancak organik ürünlerdir. Yapmak, kullanmak ve kullanmamak tamamen size kalmıştır.


Yengeç kabuğu, asitli topraklarda verimi artırıyor, toprak ıslahını sağlıyor. Asit topraklara artan miktarlarda uygulanan yengeç kabuğu; azot, fosfor, kalsiyum ve magnezyum içeriğini artırıyor. Asit topraklarda; fosfor eksikliği, demir, bakır, çinko, mangan toksisiteleri ve azot mineralizasyonunun engellenmesi sık sık görülmektedir. Yengeç kabuğunun, asit toprağın kireçle ıslahına alternatif olabileceğini de rahatlıkla söyleyebilirm. Kimyasal gübrelere büyük bir alternatiftir.

 

Yengeç gübresi, temelde yengecin kabuklari cok kucuk parcalara ayrilarak elde edilmektedir. Icinde bulunan oldukca tatmin edici azot ve forfor değerlerinin yanisira bol miktardaki kalsiyum ve magnezyum özellikle domates ve biber yetistirmek icin birebirdir. 


Karides besini de azot ve fosfor oranları oldukça yüksek bir besindir. Toz seklinde ve toprağa karıştırmasi daha kolaydır. Karides besininin de kalsiyum ve magnezyum oranları oldukça yüksektir.

 

Her iki besinin çok önemli bir özelliği ise; yengeç ve karidesin kabuğunda yer alan ‘kitin’i toprağa aktarmanıza olanak sağlamasıdır. Kitin toprağa karışınca, kitin seven bakterilerin sayısında artış meydana geliyor ve bu bakteriler kitinle birlikte bitkide hastalığa neden olan bakterilere de saldırıyor. Bu anlamda hastalıklara karşı doğal bir mücadele yolu olması bakımından da çok önemlidir.

 


Kitin: Eklembacaklılar tarafından dış iskeletin kurulmasında kullanılan ve Mantarların hücre çeperini oluşturan karbonhidrata kitin denir. Bitkilerin savunma sisteminin artmasında büyük etkisi vardır.


Unutmayın: Yengeç gübre, diğer gübrelere göre geç bozunuyor ama, domates çiçeklenmeden önce kısmen bitkinin alabileceği şekilde hazır hale geliyor. Karides, (bitki tarafından) ulaşılabilmesi ve bozunması nispeten daha hızlı olabiliyor.


Yengeç ve Karides Gübresi yapımı


Temel prensipleri, yengeç ve karides kabuklarının, fırınlanması ve öğütücüden geçirilmesidir. Ancak burada şöyle bir sıkıntı yaşanabilir; 1 kg karidesten yaklaşık 70-80 gram kabuk çıkar. Yengecin biraz daha fazla… Yani bir kilo yengeç veya karides ancak iki-üç bitkiye yeter. Karides ve yengeçleri tamamen kurutup, parçalara ayırırsanız, hem kabuklarındaki kitini ve diğer mineralleri kullanırsınız, hem de etinde de yüksek oranda azot ve kalsiyum vardır bunu kullanabilirsiniz. Tercih sizin…


Saklama koşulları:


Ağzı kapalı torbalarda buzdolabında saklanması tavsiye edilir. En güzeli, toprak hazırlığı yaparken bu tarz gübreleri yapmaktır. Yoksa 2 yıldan sonra mikroorganizmalar etkinliğini yitirebilir.

 

İlaçların yarılanma ömrü vardır. Bu zaman geçtikten sonra etkisini yitirmeye başlar. Bu nedenle, daha önce böcek ilacı kullanılmış bir toprakta çok büyük sıkıntılar olmaz. Kimyasal gübre, muhtemelen organik maddeleri tüketmiş olabilir. Toprağa tekrar organik madde katmanız gerekir.


Verimli toprağı; Toprağın geçirgenliği, su tutma seviyesi, havalanma, nem, pH, EC (tuzluluk), katyon ve anyon gibi besin elementlerini tutma kapasitesi gibi özelliklerini belirler.


Ciddi oranda organic madde kattıktan sonra humik asit kullanabilirsiniz. Bu metod size; katyon değişim kapasitesinde, pH ve tuzluluk oranlarında yardımcı olurken, organic maddeler ise; su tutma seviyesinde ve havalanmasında yardımcı olacaktır.


Bu rehabilitasyon çalışması sonrasında, toprağınıza yeşil gübreleme yapmanızı tavsiye ederim.


Toprağın durumuna göre, rehabilitasyon yapma şansınız var.

Bir önceki yazımız olan Her Çeşit Yerli Tohum Satışlarımız Başlamıştır.! başlıklı makalemizde adım, Aporrectodea caliginosa nedir ve Bahçeniz hakkında bilgiler verilmektedir.

Continue Reading

GÜBRELEME

Her Çeşit Yerli Tohum Satışlarımız Başlamıştır.!

Published

on

Her Çeşit Yerli Tohum Satışlarımız Başlamıştır

11

 

Bir önceki yazımız olan Kompostunuzu toprak koyabileceğiniz bir kutuda evde yapabilirsiniz. başlıklı makalemizde Bir, Evde ve Kompostunuzu hakkında bilgiler verilmektedir.

Continue Reading

Trend Konular